Soms lijkt het wel alsof kinderen niets anders willen dan tot aan de oksels in een bak met stroperige but. Ogen, neus en mond dicht en koppie onder! Al die ranzige snotapen kwamen bij onze traditionele watermiddag goed aan hun trekken.

We kunnen onze watermiddag niet smerig genoeg maken, want van de diepe bak met blubber, tot de extra diep uitgebaggerde sloten en de buikschuifbaan… het lijkt de deelnemers niet te deren. En stiekem vinden onze groepsbegeleiders het ook eigenlijk wel heerlijk. Er is ook niets mooiers dan aan het eind van de middag afgepeigerd thuis te komen, uit je baggerzooi te stappen en weten dat moeders het toch wel wast.

Er viel ook wel wat te wassen aan het einde van de watermiddag, en dat terwijl de brandweer iedereen nog wel keurig netjes afspoot. Toch blijft de geur van het mengsel van ingedroogde kak, zaagsel en appelstroop nog minstens een week in de kleren hangen. Ach kwestie van dit setje kleding opzij leggen en volgend jaar weer aan…

Bekijk hier de foto’s

Woensdagavond was de eerste feestavond van het veertigjarige Zomerfeest… en wat voor één! Met het feestterrein werd teruggrepen op succesnummers en memorabele avonden uit het verleden.

Het terrein bestond uit een bonte verzameling van hoogtepunten en herinneringen vanaf 1972. Bij de poort stond bijvoorbeeld een zeer goed gelijkende replica van de steiger waar onze pioniers met hun recordpoging paalzitten de basis op legden voor het hedendaagse feest!

Eigenlijk was de wandeling over het feestterrein een wandeling door de geschiedenis. Zo waren er diverse bruin cafés ingericht naar diverse thema’s. Voor het podium stonden bijvoorbeeld twee kroegjes, ingericht naar de Beach Act en de Midzomerkerstavond. Zon, zee en zand deelden het decor van sneeuw, kerstbomen en jingle bells. Het maakte het publiek niets uit, het was er simpelweg gezellig! Het podium zelf had het decor van The Change of the Sexes. Geen band op het podium, maar publiek wat compleet los ging op de dancemuziek!

Achter de bogen van het VIP-deck stonden twee flinke kroegen; Gewoon bij het Zomerfeest! en de Combatnight namen je een aantal jaar mee terug in de tijd. De compleet als supermarkt ingerichte kroeg bevatte voornamelijk producten uit het zuivelschap; want daar bestond de aankleding uit melkpakken die de bijna 150 medewerkers gedurende de week bij hun lunch hadden geleegd. In de Combat-kroeg hingen de dogtags, de kisten en de backpacks van enkele van onze medewerkers. Ook de flinke stapel zandzakken (boven de deur), gaven ons een veilig gevoel.

Het tentje van niks, zoals het kleine broertje van de feesttent liefkozend genoemd wordt, is ieder jaar tijdens het opbouwen het domein van Johnny en Nikos. Voor deze avond werd het tentje zelfs uitgebouwd, zodat de saloon uit Gein in de Woestijn volledig tot zijn recht kwam.

In de Oud-Hollandse tent stond de band Lijn 7 een fantastische show weg te geven. Ramvol stond het bij de band, die van begin tot eind lekkere covertjes stond te spelen. Een hoog K3-gehalte, met jurkjes, pruikjes en schattig gepoogde glimlachjes, het jonge publiek in de tent vrat het als zoete koek!

Gelukkig bood de avond ook nog prima de mogelijkheid om de vakanties nog eens met elkaar door te nemen onder het genot van het eerste feestbiertje van de week. Al met al een hele beste avond om de feestweek mee af te trappen… nog drie!

Bekijk hier de foto’s

Met onze oudste dorpsbewoners gingen we woensdag heerlijk een stuk varen. Het was een prachtig gezicht om de boten vol met glunderende mensen het water op te zien gaan. Het weer viel niet mee, maar het was droog en we waren buiten.

Na een tijdje op het water te hebben gezeten en te hebben genoten van de omgeving en het buiten zijn, kwamen we aan op onze bingolocatie, de prachtige Karperhoeve! Hier werden de bingo-ballen zeer professioneel gedraaid door Inge de Koning en Daan van Duijn. Er waren prachtige prijsjes te verdienen, terwijl ondertussen drankjes geschonken werden en er wat lekkers te knabbelen op tafel verscheen.

Al met al was het een heerlijk gezellige middag uit, waarbij de weergoden ons gunstig gezind bleven. Met een boot vol gelukzalige glimlachen keerden we huiswaarts.

Bekijk hier de foto’s

Met een lange leren jas en een dophelm op de knar, werden de solexen (solexes? solex’s? solex’?) gestart voor een rit door het schitterende Midden-Delfland. En omdat onze 50+ middag tegenwoordig bijna drukker bezocht wordt dan het drukste kinderonderdeel, bleef de andere helft thuis voor een fantastische quiz over het Zomerfeest, Schipluiden en muziek.

Natuurlijk was er een enkeling die nog nooit op een solex had gereden, laat staan op een gemotoriseerde fiets. Daarom was er eerst een kleine cursus “Solexen voor beginners”.
De route voerde de solexers door Midden-Delfland, om onderweg bij het Oude Gemeentehuis in de vertrouwde dorpskern te stoppen voor een heerlijk bakkie koffie en een prima plak cake.

Voor sommigen was het rijden op een solex weer even dat ‘terug naar mijn jeugd’-gevoel. Er werden nog net geen wheelies gemaakt, maar het patsen en stoer doen blijkt in ieder geval niet alleen maar voorbehouden aan de huidige hangjeugd.

Bekijk hier de foto’s

Je bent nog geen zeven jaar oud en dan vragen ze van het Zomerfeest al wat je later wil worden… het moet niet gekker worden. Voor sommige kinderen kon het kleuter onderdeel op de woensdagochtend dan ook geen kwaad om alvast eens te kijken wat er dan allemaal mogelijk is.

En als je deze ochtend mag geloven, dan is dat nogal wat. Zo konden de kids alvast een voorproefje krijgen van het leven van een heuse brandweerman. Met de grote, zware brandslang spuiten, of een heuse rondrit maken in de brandweerwagen… spannend! Het is ook niet verbazingwekkend dat ieder kind graag op de foto wilde voor deze vuurrode kar.

Ook konden de kinderen even in de huid kruipen een heuse boer. Zo stond er een schitterende tractor uitgestald, waar op geklommen en geklauterd kon worden. Onder leiding van een enige echte, leerden ze de fijne kneepjes van het koemelken. Gelukkig was het geen echte koe, want de rubberen uiers hadden het zwaar.

Er was een bakker, een soldaat, een juf, een topsporter waarbij ze zich in de sporthal konden uitleven. Ook de kunstenaar was aanwezig, net als de popster waar ze konden dansen en de piloot waar je zweefde op zijn springkussen. Eigenlijk waren er zoveel verschillende beroepen aanwezig, dat we de keuze waarschijnlijk alleen maar moeilijker hebben gemaakt…

Bekijk hier de foto’s

Schipluiden is een schitterend dorp, waar nooit iets lijkt te gebeuren.. behalve dan op dinsdag 2 augustus. Die avond was het akelig spannend op de straten. Een groot aantal groepen trok het dorp in om de meest verschrikkelijke taferelen te aanschouwen en zich de stuipen op het lijf te laten jagen.

Wat is dat toch met mensen, dat zelfs als we weten dat we gaan schrikken, dat het dan toch gebeurt. Sterker nog, dat we het dan nog echt leuk vinden ook? De lach die vanavond steeds weer door het dorp ging, zal er een geweest zijn van opluchting. Van “Hè, gelukkig, we leven nog.”. Want reken maar de deelnemers het af en toe dun langs de benen liep.

Bijvoorbeeld in het Oude Gemeentehuis, waar een half lijk op de pijnbank lag te creperen. En net als je denkt dat dat het is, vliegt daar een ander gespookte om de hoek. Of bij Abbestee, waar je denkt veilig te zijn totdat er plotseling een huurmoordenaar met een kettingzaag achter je broek aan komt zetten. Kapsalon Jos Haring werd overvallen door een lastige boef, waarbij zijn schaar op akelige wijze een halsslagader raakte… BLEGH!

Het was bloederig, bijkans pies-in-de-broek-achtig eng. Gelukkig beschikten de meeste deelnemers over stalen zenuwen. Niet alleen moesten zij namelijk al deze verschrikkelijke beproevingen doorstaan, ook zat er een flinke wandeltocht aan vast. Een kleine zeven kilometer slingerde de groepen door het dorp, eindigend op ons feestterrein. Daar werden nog enkele drankjes gedaan, om het in vocht verloren angstzweet weer aan te vullen.

Bekijk hier de foto’s

Soms heb je van die dagen dat het niet uitmaakt wat je aantrekt, omdat je toch wel weet dat het heel erg smerig wordt. Vandaag was precies zo’n dag. De Paint Wars barstte namelijk in alle hevigheid los.

Een grote groep kinderen nam deze dinsdag deel aan onze activiteit waar het allemaal draaide om welke Schipluidense wijk zich de beste zou mogen noemen. En die strijd woedde hevig. Met diverse spellen werd er door de jeugd gestreden om verfbommen. Die werden ingezet als ammunitie tijdens het grote eindspel op de ijsbaan.

Met spellen als het ouderwetse spijkerbroek hangen, een zeer ingewikkeld geheugenspel en een blindenparcour kon de winnaar zich verheugen op 15 bommen, terwijl de verliezer er slechts 5 aan zijn arsenaal mocht toevoegen. Tijdens het grote eindspel werden deze verfbommen vervolgens richting de tent van de andere wijken geslingerd, met het doel zoveel mogelijk van de witte behuizing de eigen kleur te geven.

Uiteindelijk bleek dat De Bomenwijk de meeste bommen op het tentdoek van de tegenpartij wist te plaatsen. Zij zorgden er voor dat het maagdelijke wit voorzien werd van een felvrolijke gele tint!

Bekijk hier de foto’s

Na een lange en barre tocht, waarbij het dun van de schrikreacties door de broek loopt nog even vijf vragen beantwoorden. Het zal je maar gevraagd worden. Gelukkig zijn er een aantal dames met stalen zenuwen geweest die zich niet gek lieten maken. Zij wonnen de “Niets is wat het lijk-t” spooktocht van dinsdag 2 augustus. Groep 16, gefeliciteerd!

Jacqueline, Marja, José, Wijna, Conny, Monique, Annet, Conny, Rosalie, Yvonne… de punten zijn voor jullie!